Nieuwe pagina 0

Sylvia in het zonnetje op 1 april 2007

Voor het tweede gedeelte van in het zonnetje moesten van Woerdense Verlaat naar het mooie Alphen aan den Rijn . Nadat we duidelijke instructie van onze in het zonnetje ster deel 1 en medemoderator Dianne hadden gekregen over hoe we moesten rijden bleek dat het niet moeilijk zou zijn. Vrolijk toeterend en zwaaiend naar Dianne reden we dus prompt in de verkeerde richting naar Alphen aan den Rijn. Na enige tijd bekroop ons toch het ernstige vermoeden dat we niet goed opgelet hadden en keerden de auto. Na ongeveer 15 minuten kwamen we dus al toeterend en vrolijk zwaaiend voor de tweede keer langs Dianne met als enig verschil dat we nu wel goed reden. We hebben onderweg heerlijk uitgekeken naar de knusse huisjes omringd door water. Na een tijdje hadden we inderdaad de straat gevonden waar Sylvia en Diva moesten vertoeven volgens onze gegevens, en jawel hoor het klopte precies.

We zagen Sylvia en Bart al heerlijk genietend in het zonnetje zitten vergezeld door de boer en boerin van de pensionstalling. Ook hier werden we hartelijk ontvangen en op de vraag of we koffie lusten antwoordde ik uiteraard “ graag” . Monique maakte van de gelegenheid meteen gebruik om ook hier haar inmiddels bijna legendarische woorden “ heeft u ook thee” uit te spreken. We namen plaats op het gezellige terras bij de boerderij. Naast de paardjes is dit een melkvee bedrijf wat natuurlijk zeker mijn interesse heeft. Om het ijs te breken vroeg ik uiteraard heel slim aan de boer of de rivier die voor het huis liep de Rijn was.

Dit werd beaamd door de boer waarna ik dus ook meteen de link kon leggen naar Alphen aan de Rijn. We hebben heerlijk in het zonnetje gepraat. We zaten lekker uit de wind dus was het zeer aangenaam vertoeven daar. Tijdens ons gesprek met Sylvia en Bart werd al snel duidelijk dat we hier niet met de bakker van doen hadden. Sylvia is getrouwd met Bart en samen zijn ze ook nog steeds innig verliefd op elkaar. Misschien ten overvloede om te vermelden dat Sylvia’s paard Diva heet. Onder het genot van de koffie en thee vertelde Sylvia ons dat ze full time werkzaam is bij een farmaceutische groothandel. Bart was dus zoals al eerder vermeld geen bakker maar orderverwerker bij een bedrijf dat in keukens en sanitair doet. Bij de verkoop van een keuken of sanitair door de verkoper in de winkel verwerkt en controleert Bart of alles wel klopt. Terwijl de zon zijn werk doet en ons allen voorziet van een gezonde bruine zomerse kleur verteld Sylvia over haar verzorgpaard dat ze ongeveer vijf jaar geleden had. Het was de Gelderse Sjaak die zich mocht verheugen van de goede zorg die Sylvia hem gaf.

Tegenover Sjaak stond een tinker die Sylvia wel leuk vond qua kleur en bouw. Ondanks de vele uurtjes die Sylvia in Sjaak stook per dag en het feit dat ze zich eigenlijk bewust was dat ze nooit een eigen paard wilde hebben is Sylvia toch op zoek gegaan naar informatie over dit prachtige ras. Net als bij velen bij ons was Sylvia eigenlijk bij de eerste aanblik naar dit prachtige paard al besmet met het virus wat tinker heet. Sylvia kwam via via in contact met iemand in de buurt die tinkers had. Eenmaal binnen viel haar oog op Diva en was het liefde op het eerste gezicht. “ Verkocht” riep Sylvia naar de waarschijnlijk verbaasde verkoper, zich ook niet meteen realiserend naar de maandelijks bijkomende kosten. Sylvia en Diva zijn eerst nog een half jaartje blijven staan op de stal waar ze Diva had gekocht en zijn daarna na enkele omzwervingen uitgekomen op de stal waar ze nu staat.

De eerste twee jaar van hun samen zijn hebben ze veel problemen moeten overwinnen en was paard rijden niet iets vanzelfsprekend. “ Het heeft letterlijk veel bloed, zweet en tranen gekost” verteld Sylvia ons “ maar ik wilde haar niet wegdoen omdat ze zo’n lief karakter heeft. Gelukkig kan ik er nu heerlijk mee buiten rijden”. Nu bij de koffie beker de bodem in zicht komt betekent dat er weer gewerkt moet worden. We lopen naar achteren waar de paardjes staan. Er schijnt zelfs een kameel op stal te staan maar die heb ik niet gezien. Het kan ook zijn dat die er alleen vandaag op 01 april stond maar dat weet ik niet zeker.

Diva staat op een lekker heel lang pad waar ze ( als ze wil en zin heeft) voldoende kan bewegen. Sylvia neemt Diva mee naar de buitenbak voor de foto’s en verteld dat een van de leukste trekjes die Diva heeft is dat ze met haar hoofd rolt als je komt, net als ze doet knikkeren vertelt Sylvia lachend. Het geheel in de buitenbak vormt een mooi beeld van typisch Holland. Achter de buitenbak loopt een sloot met water, met daarachter een weiland met schapen en lammetjes en weer daarachter een prachtige molen.

Er staan er enkele op een rij die er voor zorgen dat het waterpeil niet te hoog of te laag wordt verteld Bart ons. Sylvia verteld ons dat Diva ook nog een slechte eigenschap heeft en dat is dat zij slecht haar hoeven laat uitkrabben. Sylvia neemt plaats op Diva en verteld dat ze een beetje dressuur rijd met Diva en dat ze onlangs is gestopt met het volgen van Freestyle lessen. Verder doen Sylvia en Diva veel longeren en grondwerk. Terwijl we dit zo gade slaan verteld Sylvia ons nog even tussen neus en lippen door dat wij eigenlijk een primeur hebben omdat dit de eerste keer is dat ze zo op Diva zit. Vol bewondering hiervoor houden we dit duo goed in de gaten als ze stappen door de bak. Emilie die ook mee was had inmiddels een kleine shet in het vizier gekregen en moest natuurlijk de kleine nog wel even uitlaten. Natuurlijk zijn Monique en ik bescheiden als we zijn heel erg benieuwd hoe Sylvia op tinkerwereld terecht is gekomen. “ Volgens mij was dat per ongeluk “ antwoord Sylvia “ ik weet het eigenlijk niet meer”. Verder vertelt Sylvia ons dat ze het een hele leuke site vindt waar ze dagelijks op vertoefd. “ Eigenlijk is tinkerwereld een beetje een onderdeel van de dag geworden” deelt ze ons lachend mede. Uiteraard waren Monique en Harry hier trots op om dit te horen.

Mocht het ooit eens voorkomen dat we s’nachts in Alphen aan den Rijn moeten zijn dan zijn we welkom bij Sylvia mits we een roze frambozen pudding voor haar meebrengen. Monique en Harry zullen dit natuurlijk eerst moeten overleggen met Sonja Bakker of dit wel verantwoord is. Na deze dieet zonde zijn we natuurlijk heel erg benieuwd naar de goede eigenschappen van Sylvia. Nu we er toch zijn willen we ook alles weten. “Zelden chagrijnig, positief ingesteld en behulpzaam” laat Sylvia ons weten. Wij kijken natuurlijk meteen Bart even aan om het een en ander te verifiëren en hij knikt ons bevestigend toe. “Na al deze goede eigenschappen Sylvia wat is dan jouw slechte eigenschap” vraagt Monique. Sylvia moet lang denken en regelmatig vraagt ze “ heb ik die wel? “ maar tenslotte antwoord ze “ik ben soms te perfectionistisch en te precies en te kritisch”. Gelukkig is Sylvia geen kieskauwer en lust ze bijna alles. Sylvia heeft dus geen lievelings gerecht maar elke maaltijd wordt als een lekkernij door Sylvia gezien.

Uiteraard willen we voor onze culinaire inspiratie ook nog een recept van Sylvia, iets wat gemakkelijk en snel te maken is. Zonder aarzelen verteld Sylvia ons kip ajam, gemakkelijk en snel klaar te maken. Over haar levensmotto hoeft Sylvia niet lang na te denken “Een probleem hoeft geen probleem te worden als jij er geen probleem van maakt” wat Bart beaamd met zijn levensmotto “Je bent nooit verdwaald als het je niet uitmaakt waar je bent”.

Met deze wijze levenmotto les hebben we uitbundig afscheid genomen van Sylvia, Bart, Diva en het verstoten lammetje in de wei. We vonden het heel erg gezellig daar in Alphen aan den Rijn en we kijken terug op een schitterende nieuwe aflevering van in het zonnetje.

Op naar de volgende ster in deze nieuwe serie.

Tot ziens in het volgende 'In het zonnetje'...

Teksten: Harry Draaijer

Foto's: M Varekamp

Terug/Back