Dianne in het zonnetje

Dianne in het zonnetje op 1 april 2007

 

Op zondag 1 april jongstleden was het dan eindelijk zover de eerste in het zonnetje ging van start. We hebben sinds de aankondiging op tinkerwereld al vele aanmeldingen gehad en vandaag gingen we dus van start. De eerste aflevering van in het zonnetje voerde ons naar het Zuid-Hollandse plaatsje Woerdense Verlaat alwaar Dianne medemoderator van het tinkerpraatje haar paardjes heeft staan. De eerste aflevering was een letterlijke in het zonnetje omdat het schitterend weer was. Een mooie strakke blauwe lucht met een stralende zon. Om half tien vertrokken we vanuit het Brabantse Veghel om eerst te gaan tanken en daarna naar Woerdense Verlaat af te reizen. Onderweg was het lekker rustig op de snelweg zodat we mooi op tijd aankwamen.

 

We werden op de boerderij hartelijk welkom geheten door Dianne en Hugo. “Lusten jullie koffie” vroeg Hugo ons bij binnenkomst en jullie raden het natuurlijk wel  dat Harry daar wel oren naar had. “ Liever thee als u heeft” sprak Monique haar beroemde woorden zoals de oude lezers zich nog wel zullen herinneren  uit de serie van vroeger “ thuis bij”. We namen plaats in de gezellige woonkeuken van de boerderij alwaar Hugo de koffie en thee verzorgde en wij alvast aan het babbelen gingen met Dianne.
Dianne vertelde over de plannen om op de boerderij met ruim 18ha grond dat Hugo en Alexander een tinkerfokerij gaan beginnen. De geur van de koffie kwam me inmiddels tegemoet en Hugo zette de koffie op tafel en gaf aan Monique haar thee. Hugo nam ook plaats in zijn eigen stoel en begon ronduit te vertellen over de boerderij. Op prachtige verhalen werden we tijdens de koffie ( en thee uiteraard) getrakteerd. Zo hoorden we iets over de geschiedenis van de boerderij en over Hugo’s jacht vakantie in Schotland.

Gezelligheid kent geen tijd maar ook moest er nog gewerkt worden dus was het na de koffie tijd om eens naar de paardjes te gaan kijken. De goudgele zondagse schoentjes van Emilie werden op advies van Dianne omgeruild voor heuse echte in de goede maat zittende stalschoenen. Omdat de grond veengrond is was het door de afgelopen natte periode op sommige plekken nog behoorlijk drassig. Helaas moesten mijn mooie zwarte zondagse schoenen er wel aan geloven zodat ik erg voorzichtig moest zijn. Achteraf viel het gelukkig mee zodat mijn mooie zwarte zondagse schoenen ook volgende week weer kunnen.
De paarden stonden helemaal achteraan zodat we een fikse wandeling over het veengrond voor de boeg hadden. Dianne heeft geen kids maar is wel verloofd en verliefd op haar vriend Chris ( niet te verwarren met Alexander). Tevens is Dianne de trotse bezitter van drie paardjes te weten Kato, en Bonita en Caithlynn die ze verzorgt voor Sanne haar bijrijdester. Kato is een prachtig Belgisch trekpaard(hoogstwaarschijndelijk drachtig)die ook meteen bij aankomst mijn aandacht had. Bonita is de Tinker merrie van Dianne terwijl Caithlynn de kleinste ( shet ) van het stel is. Onderweg naar de paardjes ( tijdens onze fikse wandeling) waren we getuige van het flinke aantal ganzen wat op het erf huisvest. Schitterend om te zien hoe prachtig het gebied is. Het blijkt een stilte gebied te zijn maar daar stoorden de ganzen zich niet aan.

In het dagelijkse leven is Dianne fulltime werkzaam als obductie assistent waarbij ze de doodsoorzaak van een aan een natuurlijke dood gestorven mensen moet vaststellen(Samen met de patholoog, Dianne assisteer hierbij) Een nogal heftig en emotioneel beroep dachten wij maar volgens Dianne valt dat reuze mee. Inmiddels waren we al door enkele hekken gegaan ( mijn schoenen nog keurig zwart en nee niet van de veengrond) en kwam de eerste wei in zicht waarop de paarden van Hugo en Alexander liepen Eentje was een 11 maanden jonge tinkermerrie die een echte knuffelkont bleek te zijn volgens Dianne.
Nou het bleek dat ze geen woord teveel had gezegd want deze jonge dame liet zich inderdaad graag aanhalen.  Toen we ook deze wei doorwaren kwamen we aan bij de weide waar Dianne haar paardjes liepen. Ze kwamen meteen aangelopen om ons te begroeten of om te kijken of we misschien niet iets lekkers bij hadden. Ben daar nog niet helemaal over uit. Terwijl Monique druk bezig was om het verslag straks van beeldmateriaal te voorzien vertelde Dianne dat ze eigenlijk eerst een trekpaard wilde kopen maar dat die helaas al was verkocht. Na nog even verder te hebben gekeken kwam ze een tinker tegen die op het trekpaard leek en dat is dus Bonita uiteindelijk geworden en zo was ook onze Dianne besmet geworden met het virus wat tinker heet.

De leukste karaktereigenschap van Bonita vindt Dianne dat ze lekker eigenwijs is, net als Dianne zelf overigens en dat Bonita natuurlijk mooi is. Het meest leuk aan Kato vindt Dianne dat ze heel erg lief ( een echte knuffelkont) is. Een minder leuke eigenschap van Bonita is dat ze soms ontzettend dominant kan zijn naar andere paarden en van Kato dat die soms haar eigen weg gaat omdat ze weet dat Dianne haar toch niet kan houden als ze haar kracht en gewicht in de strijd gooit.  Ondertussen had ook Monique de weg weer gevonden bij ons en stonden we met z’n allen eigenlijk te genieten van de paardjes en het mooie gebied.
Dianne vertelde dat ze het liefst natural horsemanship doet met haar paard. Combineer dit met een mooie bos of strandrit en we weten wat Dianne het liefst met haar paardjes doet. Omdat Dianne in het begin niet zoveel wist van tinkers is ze via google op de hoogte gebracht van het bestaan van tinkerwereld. Uiteraard zijn wij ( Monique en Harry) hier erg tevreden mee. Dianne vertelde ons dat ze het een hele leuke en gezellige site vindt mits iedereen zich aan de regels houd wat Dianne op het forum natuurlijk in tijd scheelt.

Lekker bijbruinend in de zon vertelde Dianne ons dat ze haar midden in de nacht mogen wakker maken voor een nieuwe tinker en als dat niet gaat voor vanille ijs met slagroom.Terwijl wij eigenlijk al speelden met de gedachte om te kijken hoe ze zou reageren als wij om 03:00 uur s’nachts bij haar aan de deur zouden staan met vanille ijs en slagroom begon Dianne ons te vertellen over haar goede eigenschappen. Uiteraard waren we meteen weer een en al oor om te horen dat Dianne lief aardig en leuk is. Monique en Harry keken elkaar een moment diep in de ogen en moesten het wel eens zijn met deze drie goede eigenschappen van Dianne.
Over haar slechtste eigenschap hoefde Dianne niet lang na te denken, volmondig antwoordde ze vrijwel meteen “enorm koppig”. Wij geloven Dianne uiteraard op haar woord. Het levensmotto van Dianne is “ Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd “en ook hier kunnen wij ons en ik denk meerdere wel in vinden. In het zonnetje begint bij ons lichtelijk het zomergevoel op te komen en verteld Dianne ons dat ze het liefst boerenkool met worst eet, als dan het toetje ook nog eens vanille ijs met slagroom is dat moet Dianne echt even uitbuiken na het eten.

Het leek Monique en mij wel leuk om tijdens de serie in het zonnetje er ook een culinair tintje aan te geven zodat we iedere in het zonnetje ster vragen naar een recept. Terwijl we inmiddels heerlijk liggen te bakken in de zon verteld Dianne ons dat haar recept bestaat uit een kilo aardappels die je moet schillen en moet koken tot ze lekker zacht zijn. Tevens koop je een diepvries zak boerenkool die je vijf minuten in de magnetron doet. Maak ook de worst warm en giet de aardappels af. Prak de boerenkool erdoor en doe de worst erbij. Maak het gerecht af door na de maaltijd een heerlijk dessert op te dienen bestaande uit vanille ijs met slagroom. Opeens horen we een motorbootje aankomen en zien we dat Hugo en Alexander ook zijn gearriveerd bij de wei.
We kletsen nog even lekker bij en maken kennis met Alexander ( niet te verwarren met Chris de vriend en verloofde van Dianne). Als ik op mijn horloge kijk blijkt dat de tijd werkelijk is omgevlogen en dat het voor ons de hoogste tijd is om afscheid te nemen. We bedanken Hugo nogmaals voor de koffie ( en thee inderdaad) en natuurlijk voor zijn mooie verhalen. Samen met Dianne lopen we weer terug naar de auto. Ook tijdens de fikse terugwandeling moet ik natuurlijk opletten dat mijn mooie zondagse zwarte schoenen niet veranderen in zwarte veenstappers , maar voor deze missie slaag ik met vlag en wimpel. Dianne legt ons nog even uit hoe we naar onze volgende in het zonnetje moeten rijden en dan is het tijd om echt afscheid te nemen van onze medemoderator Dianne. Met drie dikke zoenen stappen we in de auto op weg naar de volgende in het zonnetje die al met smart op ons zit te wachten.

 

 

Teksten: Harry Draaijer

Foto's: M Varekamp

Terug/Back